Hoi iedereen.
Ik blog vanaf nu verder op
www.marijevh.blogspot.com
Ik hoop dat jullie mij daar ook volgen.
Groetjes, Marije
under: Reisverhalen
Halloeoeee
Ja ik weet het! 2 maanden terug was de laatste! Sorry.. Maar een blog bijhouden is lastiger dan je denkt. Zeker als het seizoen voorbij is en er niet zoveel spannends gebeurd op bobslee gebied.
Inmiddels is het zomervakantie, al een tijdje. Heb ik m’n examens niet overleefd en ben ik dus niet geslaagd. Het scheelde 0.1 punt op Duits of ik was wel geslaagd. Vanaf nu vind ik Duits dus ook geen leuke taal meer. Balen maarja. Ik heb een gesprek gehad met de TAN ( Talenten Academie Noord) om aankomend schooljaar avondschool te doen in Heerenveen. Op het CTO. Dat kan, vrijwel alles is geregeld en daar kan ik vakken waarop ik gezakt ben over doen. In mijn geval Maatschappijleer en Geschiedenis.. alleen maar vanwege mijn voorwaardelijke haat voor de Duitse taal. Dat betekend wel dat ik alsnog naar Heerenveen ga verhuizen. Waarschijnlijk al op zeer korte termijn,. Ik weet dat er een kamer is vrijgekomen en dat ik die hopelijk kan overnemen.
Dat is dus puntje twee waar ik iets over kan vertellen. Verhuizen. Ik heb al een aantal spulletjes, bijna alles behalve een bank, die ik in de kamer kan proppen. Weet nog niet wanneer ik ga, maarrr ik ben er klaar voor. Dat betekend wel dat ik dus Almere achter me laat. Eigelijk niet hoor, want thuis is gewoon in Almere. Alleen de atletiekbaan ga ik wel definitief verlaten * steek in m’n hart * en natuurlijk ben ik de meeste tijd aan het trainen in Heerenveen. Mijn doel is om zoveel mogelijk de weekenden thuis te zijn. Ik ben nog jong en een sociaal leven is ook belangrijk!
Dan het derde puntje. Remsters. Ik ben hard op zoek gegaan naar geschikte remsters van 17/18 jaar. Ennn ik heb er hopelijk 1 gevonden. Sanne Dekker heet ze. Komt uit Gouda en doet aan atletiek. Sprinten wel te verstaan. Ze is best goed en is hopelijk ook een DIE HARD in de bobslee. Met de training die ze heeft meegedaan was de top en fysiek is ze precies wat ik nodig heb. Om haar nog even erger de hemel in te prijzen hoop ik echt dat ze het echte werk ook te gek vindt! 1 remster is helaas niet genoeg, dus moet ik nog verder zoeken naar meerdere. Maar Sanne is al een stapje in de juiste richting.
Ook heb ik het nog niet gehad over de testdagen. De testdagen zijn de dagen voor de bobsleeërs/skeletonners om te kijken of je in je trainingen progressie maakt. Inmiddels hebben we er al 2 gehad en is de derde aankomend weekend in Heerenveen. De eerste ging wel redelijk. Deze was ook op de atletiekbaan in Heerenveen en ik was op Sanne ( grote Sanne) na wel het beste meisje. De tweede was op Papendal en die ging erg goed. Ik liep 7.59 op de 60 meter wat als snelste meisje was. Sprongen waren iets minder maar op zich wel oke. De prawler lieten we achterwege omdat er problemen waren met de tijdmeting poortjes. Aankomend weekend is de derde duss ennn ik ben benieuwd wat ik kan doen. Ik heb de aankomende twee weken vrij weinig getraind. Misschien wel goed, rust is ook nodig, maarr misschien ook wel helemaal niet vanwege de vorm. We’ll seeeeeeeeee!
Sjeetje wat een tekst alweer…. en ik wil nog even iets bloggen.
De planning voor aankomend seizoen is als volgt:
*25-30 Oktober: Training Winterberg ( duitsland)
* 1-6 Nov: Kwalificatiewedstrijd Igls ( oostenrijk )
* 13-20 Nov: Europacup Igls ( oostenrijk
* 21-27 Nov: Kwalificatiewedstrijd Winterberg ( duitsland )
*19-23 Dec: NK Igls ( oostenrijk
* 13-22 Jan: JEUGD OLYMPISCHE SPELENNNNNNNNN!!!!!
Dat is de planning tot Januari. Geen idee wat me daarna allemaal te wachten staat. Ik blog denk ik weer na de testdag!
xoxoxoxox
Mijn locatie .
under: Reisverhalen
Ja, na ongeveer een eeuw geleden ga ik toch maar weer even mijn blogje bijhouden. Inmiddels is het seizoen allang klaar. De buitenlandse tripjes gaan weer beginnen rond augustus/september. In de tijd dat jullie niets gelezen hebben ben ik druk bezig geweest met vanalles.
Als eerste beginnen de eindexamens as dinsdag ( nog 2 dagen )! Ik ben al een tijdje bezig met leren. Zo erg leren dat ik mezelf op sluit op mijn kamer en echt letterlijk de boeken in duik. Ik moet echt slagen.
Iedereen moet sowieso slagen natuurlijk, maar ik moet het gewoon echt echt. Waarom? De BSBN heeft geregeld dat de bobsleeërs in samenwerking met het CTO Heerenveen in Thialf mogen trainen. Daarbij komt ook nog eens dat je kan wonen in de serviceflat Oranjewoud, naast Thialf. Echt perfect.
Je krijgt eten daar, een appartementje en mijn lieve vrienden wonen daar. Als ik slaag ga ik daar dus ook heen. Het is echt perfect voor topsporters. Het enige wat je zelf moet doen is je bed opmaken en je appartementje onhouden. Verder is daar alles, je kunt wassen, eten, drinken, je krijgt een appartementje wat helemaal klaar is. Nieuw geverft, met koelkastje, magnetron en gordijnen. Verder kun je het helemaal zelf inrichten.
Oke, nu weer even over op het bobsleeen. De bond is druk bezig geweest met allemaal dingen. Zo hebben ze twee programma’s opgesteld. Een fulltime programma, en een partimeprogramma. Ik zit in het fulltime. Dat betekend dat ik eigenlijk met alle trainingen mee moet doen, allemaal in Heerenveen. Nou zit ik nogal met school en vervoer enzo, maar ik doe mijn best om er zo vaak mogelijk te zijn. Die fulltimers mogen dus ook op het CTO gaan wonen en trainen in Thialf met onze eigen trainers.
De trainers hebben zich inmiddels uitgebreid tot 5. We hebben 3 complextrainers, oftewel op de atletiekbaan. We hebben 1 krachttrainer in Thialf, en we hebben 1 die vooral bij duwtrainingen aanwezig is. Erg goed geregeld dus allemaal.
Ik ben veel in Heerenveen, ik ben een soort van geadopteerd door Sanne en Dempsey:P Ik ben altijd met ze, en slaap daar ook vaak. Alleen maar om zo dicht mogelijk bij hun te blijven en op advies van Graham net zo groot als Sanne te worden haha.
Ik ben ook nog steeds hard op zoek naar een remster. Het is zooooo moeilijk iemand te vinden. Iedereen die goed lijkt is of te goed in atletiek en wil dus niet stoppen, of ze zijn niet geintresseerd, of ze zijn te oud! Ook sponsors zoek ik nog. Er ligt nog wel ergens een aanvraag, maar ik hoor niet zoveel…
Nou, dat was het wel zo’n beetje. Nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte van mijn leventje. Ik probeer wel wat vaker te bloggen. Als ik geslaagd of gezakt ben bijvoorbeeld.
xxx
under: Reisverhalen
De laatste dag Winterberg van deze week. Of ja week, 3 dagen. Vandaag stonden er weer 3 runs voor mij op het programma. Ik voelde me een stuk beter als gisteren. En ik had er weer zin in. Na de eerste goede run van damesstart mocht in naar boven! whoehoe! Ik werd best zenuwachtig. Van boven heb je toch 4 bochten meer en gaat het aan het einde ongeveer10 km per uur sneller. Hiervoor heb ik samen met Bror de baan helemaal vanaf boven doorgenomen en was ik er klaar voor. Sanne ging echt heeeel langzaam aanduwen en sprong in. Ik trok de touwtjes naar me toe en we gingen smooth door de eerste bochten. Vanaf 5 werd het pas sneller. De eerste run kwam ik goed beneden! YESS, Sanne en ik met de handjes omhoog over het finishstuk!
Op naar de volgende. Eerst even langs de coaches lopen, de lijn in 11 moet ik nog even langer eraan laten maar verder heel goed. Oke prima, ga ik op letten! Na het hele teringend omhoog te hebben gelopen kon ik me alweer opmaken voor de volgende run. Alles in mijn hoofd doornemen en totale focus. Op naar de volgende run. Hier net een kantje geraakt uit bocht 0. Geeft niet, nog 14 bochten om goed te doen! De run ging verder heel erg goed. Weer heelhuids over de finish gekomen en met een tevreden gevoel. Weer even mijn vaste rondje langs de coaches. Graham was tevreden over 9, goede lijn iets minder actief aan het einde maar verder AIR BOX. Thanks G. Daarna naar 11, Lee de coach van de engelse schreef in zijn notitieboekje: perfect line, dont change anything! YESSS. Heb ik het toch nog goed gedaan deze runs. Ik was er erg blij mee. Nu kan ik met een goed gevoel terug komen maandag.
Na de training de ijzers gedroogd en de slee’s ingeladen. Daarna tas inpakt en gekeken wat in Winterberg kon blijven en wat ik mee moest nemen naar Nederland. Toen snel geluncht en in de auto naar Nederland gereden.
Tot maandag!
p.s. Er is dus GEEN internet in Winterberg! Het word dus weer blogjes bijhouden n het weekend.
under: Reisverhalen
Nog een daggieee waarin ik mag sturen. Ik voelde me wat minder lekker vandaag. Gewoon, lichamelijk wel goed maar ik was zo moe en ik had gewoon even geen zin in iets. Ik noem het gewoon een prutsdag. 3 runs van damesstart was een goed idee. Weer ontbeten met een zwaar vermoeide kop, ik begon er ook steeds slechter uit te zien. Kringen onder mijn ogen en ik leek gewoon op iemand met een enge ziekte. In ieder geval de training begon weer om 9 uur. Kwart over 7 stonden we weer op de baan.
Ivo, Bror, Sanne en ik gingen de slee’s effe uitladen uit de vrachtwagen en op hun plaatsje bij damesstart neerleggen. Ik was echt for no reason vet verdrietig ofzo, heeel raar. Ik maakte mijn eerste afdaling met een slecht gevoel, we kwamen goed beneden, maar het gevoel was gewoon slecht. De tweede afdaling precies hetzelfde. Bror merkte gewoon dat er iets met me was en zodra hij naast me kwam zitten kwamen de traantjes. Hij pepte me wel weer op voor een goede 3e run.
Ook dit x waren er weer slee’s die uit 9 het beton raakte dus we hebben weer volle bak de ijzers staan schuren. Daarna getraind, sprongtraining en natuuuurlijk weer heerlijk genoten van de sauna en het zwembad.
Toen avondeten gegeten en in de stoel gelegen, meeting gedaan, filmpjes gekeken en geslapenn.
under: Reisverhalen
Vandaag na een goede nacht ( gewoon helemaal doorgeslapen ) voor de eerste x afdalenn. Spannend! Na het ontbijtje meteen wel 5 hele minuten rijden naar de baan. Je kunt het vanaf het hotel zien liggen dus lekker dichtbij. Eenmaal aangekomen na de ooh zo lange rit meteen trackwalkers onder gebonden en de baan eens goed bekijken. Alle tips en tricks onthouden en daarna klaar om af te dalen. Gelukkig had de rest van de groep al afgedaald en konden ze me allemaal mooi helpen. De eerste afdaling van Damesstart ging echt super goed. Sanne was helemaal verbaast. Ze zei letterlijk: Dit is echt ongelovelijk, marije ongelovelijk. ( hihi ) De tweede run uhmm, ging ook goed! Tot het fijne bochtje 13, daar uuh, gingen we uuh, OM! oepsieeeee ik stuurde even niet hard genoeg. Nouja, we gingen om in de een na laatste bocht en we wilde het wat leuker maken. We hadden al van te voren afgesproken als we crashen gaan we single ladies zingen van Beyonce. Dus we gingen om en begonnen allebei meteen te zingen whah. Dat had echt gefilmd moeten worden.
Na de crash ging ik nog een run sturen en kwamen we wel weer goed beneden.
De trainingen zijn van 9 tot 1 en die tijd hebben we ook wel echt nodig. Na de training gingen we lunchen en daarna volle bak ijzers schuren. Ik heb daar maar 1 woord voor DRAMA. Wat blijkt nou, als je uit bocht 9 komt zit daar tegen de muur een randje waar geen ijs zit. Hier komen sommige sleeën die laat uit 9 komen over heen. Puur beton voor je ijzer betekend dikke dikke dikke krassen waar je zeker 3 uur voor nodig hebt wil je die er ooit uitkrijgen. We werken met zijn 5en aan 1 slee en we moesten er 2 doen. 8 ijzers, 2 en een half uur. Nadat de krassen er zo goed als uit waren besloten we dat we verdiende om de rest van de middag heerlijk te chillen in de sauna en het zwembad.
Daarna avondeten gegeten, meeting gehad en nog even rondhangen. De vermoeidheid sloeg weer toe en toen maar weer lekker gaan slapen.
under: Reisverhalen
Welkom in de 21ste eeuw! Niet dus, het hotel in Winterberg heeft een zwembad, een sauna maar GEEN internet! Oh mijn god. Nu zit ik dus nog een week contactloos niks te doen. Behalve bobsleeen dan natuurlijk. Ik zal de week even beschrijven.
We kwamen dinsdag aan in Nederland. We landen voor 11 uur in de ochtend. De vlucht ging zoooo goed. Het vliegtuig was echt letterlijk leeg, we hadden 4 stoelen voor onszelf om eens heeerlijk languit te liggen. Dat betekende dus HARDCORE slapen in het vliegtuig hihi. Eenmaal gelandt stond papa klaar met lekkere Nederlandse boterhammetjes met kaas en pindakaas. Ik zeg: een stukje van de hemel, oh my lordie. Sanne en ik hebben daar heeerlijk van genoten. Daarna stond de familie van Ivo klaar om ons naar zijn huis te brengen. Hoe lief, het vervoer is geregeld en we konden ons even bij zijn huis opfrissen. Even iets gedronken daar en broodjes gesmeerd om de volgende 4 uur te overleven! Met Sanne en Graham vertrokken we in de ” a bobber” auto naar Winterberg.
4 zware uren later kwamen we in het hotel aan. De rest van de groep was daar al een dag dus met een hartelijke begroeting en een rondleiding naar het zwembad was het tijd om even rustig aan bij te komen. Ik was zoooooooooooo moe. Ik denk dat ik zelfs scheel keek van vermoeidheid. Na het eten wat ik ook echt nodig had maar even rondgehangen en daarna meteen gaan slapen. Ik heb het wel tot 10 uur volgehouden. Miracle.
under: Reisverhalen
Ik ben evennn 2 dagen vergeten te bloggen! Oepsie. Die dagen laat ik even voor wat het is. Geen zin om terug te denken aan wat ik allemaal gedaan heb. Gisteren iig mijn laatste remmer afdalingen gemaakt in Park City.
Vandaag was het dan! Racing day. Zenuwen gierden door onze lichaampjes. Of ja bij mij wel! We konden gek genoeg voor de verandering eens uitslapen. Kwart voor 9 gingen we naar de baan ( ipv kwart over 7 ) 11 uur begon de race. We kwamen op de baan, slee halen blablabla hoorde we ineens dat het allemaal een uur vertraagd werd. Er was iets met de tijd, die was kapot ofzo. Hierdoor was de 4mans later gestart en de womensrace ook. 2 en een half uur later konden we eindelijk beginnen. Ondertussen had ik de slee klaargemaakt voor ze, en 4mans gekeken en warming – up gedaan just in case.
Toen eindelijk gingen de dames van start. Als eerste was Paula, de engelse. Mirjam en Sanne waren als 9e aan de beurt. De laatste. De slee was helemaal klaar en de meiden ook. Ik stond tussen de engelse langs de start te filmen en schreeuwen voor mijn leven. Zodra ze gestart waren voor de eerste run meteen omdraaien naar de klok en kijken! en wachten! En nog meer kijken! De tijd van hun eerste run was ergens in de 52. Niet super snel en ook de laatste tijd van allemaal. Maar gelukkig, er is nog een kans ! de tweede run was beter. De starttijd langzamer maar de eindtijd 51.98 sneller dus!
Ookal de plek is niet zoals we gewild hadden, ze hebben het wel goed gedaan. iedereen happy!
Morgen vliegen we terug en dinsdag zitten we alweer in Winterberg!
under: Reisverhalen
Enn weer een dag voorbij! Een koude dag wel te verstaan. Vanmorgen…. – 23! – 17 graden fahrenheit op de teller! Heeerlijk. Dat wordt dus letterlijk mijn halve tas dragen. Gelukkig hoefte ik niet af te dalen dus kon ik heerlijk mijn warme kleren dragen.
Zoals gewoonlijk kwart over 7 naar de baan. Ivo zijn slee achterop de truck en sprinten naar de kleedkamer zodra we bij de baan waren. Daar zitten en wachten totdat de britten aan de beurt waren. Gelukkig was mijn taak vandaag om de start te filmen. Dat is maar een paar meter lopen vanaf de kleedkamer, scheelde mij weer wat warmte.
Na mijn carriere als cameravrouw te hebben gedaan zijn we terug gegaan naar het huis. Hebben we met een paar gezonde boodschappen gehaald.. ( op de m&m’s en de chips na ) enn zijn we thuis een broodje GEZOND gaan eten. Jaa jaa, gezond is dikgedrukt… logisch want het was echt gezond.
We hadden een lange middag thuis, dus hebben Mirjam en ik de ijzers gewisseld, ben ik even langs Erik gegaan en hebben we daarna met zijn 3en het hitten geoefend.
Na ons momentje hitten warmte kleding aangetrokken omdat we een buffet hadden van de fibt en daarna een soort concert ergens op main street. Het buffet van sla, pasta en een of ander toetje was best lekker maar snel op. Daarom maar even in het Olympische museum thingie gekeken daar ennn toen naar main street gegaan. Of ja, het duurde 5 min ongeveer. We wisten niet waar we moesten zijn en het was zo koud dat we onze amerikaanse vriend Jake vroegen om ons thuis te brengen. Daar hebben we toen maar rodngehangen, plants vs zombies gespeeld, Jake jungle speed geleerd. Een paar van ons zijn toen toch nog terug naar main street gegaan maar de meeste bleven lekker warm thuis. ( ik dus ook! kou, bleeehh )
Morgen wordt het als het goed is warmer! Blijf maar warmte sturen homies!
xoxo
Sanne en Marije bij – 23! Like mummies!
under: Reisverhalen
Gisteren hoorde we dat het koud zou worden vandaag. -12 ongeveer. Wij ons voorbereiden op – 12, aantal laagjes aan en vrolijk de garagedeur open. BAM! – 20, zere handen, pijn aan je neus, last van je voorhoofd! brrrrrrrrrrrr. Gelukkig had ik echt mijn halve tas aan, en had niet op een gegeven moment niet meer koud. Omdat we vandaag niet hoefte te sleeën waren we van de camera crew. Dat betekend, ga in en bochtje staan totdat er een slee aankomt die het waard is om te filmen. Dit duurt zeker een half uur! Ik stond gelukkig in de bochten met een tentje ( niet dat, dat nou erg warm was ) maar het scheelt wel.
Tussen de runs door ( na ivo en de duitsers die het waard waren om te filmen ) liep ik naar boven, hijgend en zwetend! Daar weer even ontdooien, slee van Ivo op zijn plekje leggen en weer een half uur in de kou staan.
De tweede run was een stuk minder koud. Ipod van Mirjam in mijn oren, touwtjes van de oortjes diep in mijn jas want die bevroren gewoon letterlijk en ik kon er wel tegenaan.
Na de training meteen naar huis gereden. Daar gegeten en even gezorgd dat Erik ( de fysio ) wat te doen heeft. Mijn rug staat dus niet helemaal goed! Eigenlijk, helemaal niet goed! Gelukkig ben ik nog jong en kan dat verholpen worden, alleen niet in 1 x. Na de behandeling rustig wezen trainen in de gym. Loopscholing en stabiliteitsoefeningen gedaan ennn met een rugbybal overgegooit met de Duitsers.
Na de training meteen naar de shoppingmaaaaaaall! Whoehoe, adidas, calvin klein, nike alles goed bekeken. Natuurlijk wat gekocht! Duuh!
Daarna weer naar huis, bankgehangen, blog schrijven en wachten tot het eten klaar is! Daarna weerrr verder bankhangen, spelletjes doen met de Engelse ennn heeeerlijk slapen! Morgen wordt het nog kouder hebben we gehoord!!!!!! Enn weer filmen de hele ochtend, dus mensjes in het warme Nederland. Stuur me wat warmte aub! Thanks alvast.
Greeettts
under: Reisverhalen