Eat, Sleep, Bobsleigh

oooh oooh, ik ben helemaal gisteren vergeten op mijn blog te schrijven! Erg…

Goed, gisteren dus. Zoals gewoonlijk half 7 opstaan, kwart over 7 naar de baan 9 uur training. Ik hoefte vandaag niet te remmen. Alleen maar  toekijken en filmen. Sanne en Mirjam wilde vandaag volle bak aanrennen om alvast een beetje te pointen op de wedstrijd van zondag. Ze waren als tweede slee van allemaal aan de beurt. Er was sneeuw gevallen dus de baan was best langzaam, zeker als je als een van de eerste bent ligt de sneeuw daar nog en verlies je makkelijk tienden ( als je dat zo schrijft )  Volle bak aanduwen viel daarom een beetje tegen.

Het zonnetje scheen lekker en ik kon heeerlijk bochtjes filmen met mijn gezicht in de zon.  Totaaaal niet erg.

Na de training  geluncht ( een omeletje ) enn daarna weer gaan trainen. Sprintjes en beetje kracht met Sanne gedaan. Oooh ja, daarvoor nog de slee opghaald en toen naar de gym geweest. De trainin ging goed. We voelde ons allebei een beetje slapjes dus hebben we rustig 60 % getraind.

Toennn weer naar huis gesjeest enn als een malle ijzers geschuurd. Nog even een praatje gemaakt met onze overburen uit Boston die nog nooit en bobslee hadden gezien ( laat staan 3 blonde meisjes die vieze handen krijgen van ijzers schuren ) dus allemaal vragen beantwoorden.

De engelse zijn in het huis naast ons komen wonen. Ivo en Bror hadden een taartje gemaakt als ”welkom”. Die toen nog even langsgebracht ennn daarna begonnen aan de overheeeeeeerlijke spareribs! Wooww, echt een stukje van de hemel gewoon. Jammer dat je er altijd zo vies van wordt, en dat het tussen je tanden blijft hangen.

Na de ribbetjes ( van een meter ong. ) lekker gaan slapen!

De tweede dag dat ik als remmer bij Mirjam achterin sprong. Ik had al een beetje last van een beurse plek op mijn linkerbeen van de runs van gisteren, vandaag is het verlamd geraakt! Niet letterlijk natuurlijk hea, in de eerste run knalde we ergens tegenaan wat mijn been even niet trok! Maar goed, part of the game Marije gaat door en door. Met een ijszakje en 2 kniebeschermers tegen mijn been aan geplakt gingen we op naar de volgende run. Deze was goed! Goed labyrinth ennn minder klappen gevangen dan in de eerste run.

Na vandaag heb ik 4 dagen rust. 4 dagen niet afdalen. Beetje lang, vinden jullie ook niet? Niet dat ik niks ga doen ofzo, mezelf helemaal volvreten met donuts en crap.. neeee ik ga wel gewoon fysiek trainen, langs de baan filmen, helpen met de slees enz enz. Alsnog super druk dus! Vrijdag en zaterdag daal ik weer af zodat Sanne heel blijft voor de grote dag zondag.

Na de training geluncht thuis, toen ben ik met de jongens wat gaan trainen. Beetje rustige loopscholing gedaan en een paar sprintjes tegen Bror. Voelde goed, been is een beetje stijf maar het was goed om wat te doen.

Eenmaal thuis hebben we yoga les gekregen van Sanne. Gekke, grappige en rare oefeningen op de grond gedaan maar wel heel leuk. Gaan we vaker doen deze week haha.

Toennnn besloten we maar eens te koken. 3 x raden wat! Onze eeuwig trouwde overheerlijke steak! ( like duh, hadden jullie moeten weten ) Made by Marije en Jeroen, en uiteindelijk ook Ivo en Bror.

Het weer is nog steeds heeerlijk! Ijzers schuren in een brandend zonnetje. Ik moest er gewoon een foto van maken! Bij deze dus ( al jaloers? ) hihiihih

Na het eten, ( wat best te eten was ) gewooonnn niks gedaan, bankgehangen blablabla! Kortom heeeerlijk leven.

Toedelssss xx

Vandaag mocht ik eindelijk eens echt in actie komen. Ik had er zoo veel zin in! Remmen bij Mirjam, geen problemen en gewoon een leuk team! Wat wil je nog meer. De sessie was lekker vroeg, om 9 uur begonnen we! 7 uur weg, 12 uur klaar. Dit is vanaf nu elke dag zo. Het ijs was superrrr snel! De meeste sleeën zette tijden neer onder de 50 sec. Dit waren dan wel de beste maar ook dat is super snel.

Het zonnetje scheen heerlijk en het was niet erg koud. Perfect bobslee weer dus! Lekker bruin worden tussendoor en in je vestje rondlopen.

De sfeer onder de bobbers is zo leuk! Grapjes maken met de engelse, lachen om de duitse New Kids Turbo en ondertussen in je achterhoofd dat je toch mee doet aan het WK voor junioren.

De eerste run ging Mir vast zitten en ging ik met een rustig dribbeltje rennen, inspringen en goed vasthouden. De druk in de bochten begint al bij bocht 4 ( van de 15) het gevoel is zooo lekker. Ik hou er echt van, de klappen vangen vind ik zelf wat minder, maar goed, hoort erbij! De eerste run over de finish, whoehoe! Well done Mirjam, lets do de tweede.

Na weer een uur wachten ( er waren 25 slees aan de start ) mochten we voor de tweede run. Dit x ging Mirjam rustig mee dribbelen en begon ik vast met een lichte hit. Deze run ging nog sneller. Wel iets meer kantjes geraakt, maar ik genoot van de druk in de bochten dus het is allang vergeten. Ook de tweede run goed gedaan!

Na de training, geluncht, gechillt en in de middag weer getraind. Sprongtraining en een paar sprintjes. Ook dat voelde erg lekker. Ik heb wel al mijn eerste beurse plek ontdekt! Na de training thuis verder gechillt. Erik onze fysio is aangekomen, dus we kunnen weer helemaal gekraakt en gemasseerd worden. Toen  pizza gegeten ennnn gezellig gedaan met de rest.

Vandaag de laatste dag dat we volle bak niks konden doen. Dat hebben we lekker niet gedaan hihi. Sterker nog, we zijn behoorlijk geweest.

Als eerste opgestaan enzo natuurlijk, het plan was om te gaan trainen nog even maar hebben we toch maar niet gedaan. Mirjam, de jongens en ik zijn naar de baan gegaan en onze slee helemaal klaar te make. Sanne bleef thuis want ze voelde zich niet zo lekker. De jongens gingen wel even trainen. Na het klaarmaken van onze slee maakte we alweer met Mirjam, de jongens, Graham en ik een ”roadtrip” langs Salt Lake. Niet de stad want Salt Lake ( zout meer ) is een meer!! Wie had dat gedacht. We reden er langs en ik vond het opvallend lelijk. Echt, geen aanrader als toeristen attractie. Misschien lag het aan het weer maar, het was allemaal grijs, bruin, vies en nee, geen lekker meertje!

We zijn onderweg wel even gestopt bij een zoutvlakte. Zo eentje waar auto’s als een malle overheen rijden om stoer te doen enzo. Nu lag er alleen water! Maar we hebben wel zout gezien ( joh! )

Na de oooh zo boeiende zoutvlake zijn we door gereden naar Wendover. Een plaatsje in de staat Nevada. De staat waar Casino’s wel mogen in Amerika. Daar hebben we dus ook mooi gebruik van gemaakt. We zijn naar het casino geweest. Alleen maar automaten geprobeert van 1 cent. Ik was natuurlijk te jong om uberhaupt in de buurt te komen van zo’n gebeuren maarja, geen problemen gehad. Ik heb zelfs zelf nog even een dollar in een automaatje gegooit. En guess what! Ik kreeg er 10 dollar voor terug:O wooooow!

Na het uitje Casino weer terug gereden, boodschappen gedaan en naar het huis gegaan. Daar ijzers geschuurd en genoten van het heeerlijke eten! Na het eten was het mijn beurt om een taart te bakken. Vorige x bakten de jongens, dit x is het de beurt aan de meisjes. We hebben nog niet geproeft maar ik weer zeker dat hij echt goddelijk lekker wordt. Na het taartje maar meteen naar bed! Morgen eerste afdalingen maken om 9 uur in de ochtend!

En alweer een dag voorbij!  7 uur opgestaan vanmorgen.. toen werd ik ook pas wakker, de jetleg verdwijnt dus al een beetje. Om 9 uur gingen de pilootjes trackwalk doen met Graham, en konden de remmertjes nog even heeerlijk chillenbillen.

Om 1o uur zijn we ook naar de baan gegaan voor een beetje krachttraining! Want ja, kracht is nogal nodig bij mij. Het ging opvallend goed allemaal. Ik squatte 120 kg, wat mij nog nooit eerder gelukt was. Dusss dat was pretty nice! Krachttraining duurde ongeveer ander half uur, en daarna weer naar het huis.

In het huis hadden we echt plenty of time! De zon scheen als de malle dus het weer was heerlijk en wij zaten de hele tijd binnen. Allemaal braaf achter de pc. We vertrokken pas weer om 5 uur voor de eerste afdalingen ( wat betekende dat we 5 uur konden niksen )  op een gegeven moment vonden jeroen en ik het genoeg en gingen we even van de zon genieten. Daarna een film gekeken ennn toen was het alweer tijd om te gaan.

Mirjam en Sanne maakte hun eerste afdalingen vandaag. 2 van juniorstart ( vanaf bocht 6 ) ennn daarna meteen 2 van de top gemaakt. Ook Ivo en Jeroen ( voor hem de eerste x park city ) hadden de eer om de eerste afdalingen te maken. Bij allebei ging het goed!

We waren pas half 10 in de avond terug en moesten daarna nog avondeten. Ik merk wel dat ik nu erg moe ben… maar even een goede hap erin en dan maar lekker slapen!

Slaap lekker en tot morgenn!

Het was kwart over 5 in de ochtend en ik was klaaaaar wakker. Gewoon, hoi – ik – kan – niet – meer – slapen – wakker. Toch nog maar blijven liggen met mijn lappie op schoot en 7 uur ofzo naar beneden gegaan. Ivo was bezig met beslag maken voor pancakes, toen hij besloot dat ik het maar voor hun moest doen! Okee dan, ik ga pancakes bakken. Laat dat goed komen please…. en ja hoor, gelukkig heb ik nog een talent ontdekt. Iedereen heeft van mijn pancakes genoten:D

Na het ontbijtje even met iedereen gesocialized en nog meer gesocialized. Toen maar even gaan trainen, even de spieren wakker schudden van 12 uur vliegen! En dat ging goed, in een soort binnensport centrum met atletiekbaantje sprintjes gedaan enzooo.

Toen terug naar huis gegaan en geluncht, om vervolgens naar de baan te gaan en onze slee op te halen. Deze achterop de pick – up geladen en toen meteen wezen shoppennnn! De jongens hadden weer vanalles nodig in de home depot en nog een winkel met allemaal computer dingen.

Toen toch maar naar een 10.000 x betere shoppingmall geweest, namelijk met nikestore! Ik moet zeggen.. ik hou gewoon  van die winkel. Ik heb…. nu komt het….. tromgeroffel…. voelen jullie al spanning?…. JORDANS gekocht! whoehoee, eindelijk is die leegte in mijn leven opgevuld! Nee grapje, ook dat niet. Maar ik wilde ze wel erg graag haha. Ook nog handschoentjes die perfect zijn om te bobsleeën gekocht, een cadeautje voor Lisanne en een muts gekocht. Goed geslaagd dus:D

Na het mooiste moment van de dag weer terug gegaan naar huis. Slee in ode gemaakt, gechillt, oh ja en een nieuw geweldig computerspelletje gedaan. Het heet plants vs zombies ( alleen die naam al ) maar het is dus echt leuk! Ik ben alleen niet nerd alert afgekeurd genoeg om het te kunnen downloaden voor op de laptop. Dat is weer een beetje jammer.

Toen gegeten en nog meer bankgehangen. De jetleg speelt nog wel.. ik ben behoorlijk moe en wil het liefste gewoon slapen! Maarrr nog minstens 2 uur volhouden!

Helllooo! Nouu, ik kan maar 1 ding zeggen, he-le-maal kapot!

Vanmorgen kwart voor 6 ( nederlandse tijd ) opgestaan, 10 voor half 7 in de auto naar schiphol. Natuurlijk weer even in de file, het is en blijft Nederland natuurlijk… maar allemaal op tijd op schiphol aangekomen. Daar afscheid genomen van papa en mama!:( 5 weken missen… huilen wordt dit. Maarja daar heb ik het later wel over.

Na alle bagage ingecheckt te hebben, en een heel kruisverhoor gedaan hadden waren we klaar om te boarden! Een vlucht, 8 uur en 8 minuten tot Minneapolis. Het vliegtuig was zo goed als, leeg. Okee nee niet leeg, maar laten we zeggen dat Graham en Bror 4 stoelen voor zichzelf hadden. Ivo en ik twee stoelen, Jeroen 3 stoelen en Mirjam en Sanne allebei 1 stoeltje! Er was dus nog behoorlijk veel plek. Dit maakte de vlucht wel ietsje relaxter, het duurde nog steeds lang.

Nou goed, in Minneapolis aangekomen had iedereen dit x het estaformulier goed ingevuld en waren tot onze grote verrassing alle koffers er! HUUH het ging een keertje niet fout. Nog een schock.. we hadden gewoon nog 2 uur de tijd voordat het vliegtuig naar Salt Lake City vertrok. Ongelovelijk, dat betekend ETENNNN dus. Met zijn allen even naar een soort wokdingding geweest en onze buikjes weer gevuld met eetbaar eten.

Weer het ritueel gedaan, vliegtuigje opstijgen, fasten seatbelt sign is on bla bla bla. Nog een vluchtje van 2 en een half uur.  Inmiddels is het 1 uur in de nacht in Nederland. Niet geslapen en de vermoeidheid slaat toe! Maaarrrrr we houden vol en gaan niet slapen, des te sneller ben je van je jetleg af.. toch?!

Ik begon het al een beetje te voelen, lichamelijk. De eerste polioverschijnselen, rugpijn, hoofdpijn, trombose weet ik veel wat allemaal. Het werd gewoon tijd om dat vliegtuig te parkeren en lekker vrijheid te hebben en frisse lucht te ademen. Gelukkig luisterde het vliegtuig naar me en gingen we dalen. Whoehoe! We zijn er, of nee toch niet. Na de landing tassen halen… ( jaaa nog steeds helemaal compleet, geen enkele koffer van ons zweeft in de ruimte ) ennn in een busje stappen om naar het verhuur bedrijf van de auto te rijden. ( alweer zitten ) We hebben 1 dikke pick up truck! niet normaal.. anderhalve meter groter als dat ik ben ( en ja, ik ben klein i know oke! ) het gaat om het principe. Ook hebben we  nog een bussie, voor 7 personen.

Na de auto’s gehaald te hebben, meteen naar de baan gereden. Ivo zijn sleetje halen en op de pick up gooien. Dit allemaal duurde ook nog een half uur! Na dat gedaan te hebben voor 400 dollar aan boodschappen gehaald! ( jaa het was letterlijk pakken wat je pakken kan ) enn daarna ein-de-lijk naar het huis.

Toen met zijn allen, echt teamwork alle tassen gedaan, boodschappen uitgepakt en ons huis ons huis gemaakt. IK HEB HET KINGSIZE BED WHOEHOE!

Nu maar even zo lang mogelijk rekken, niet slapen! vooral niet slapen. Lekker sociaal doen en alle belangrijke mensen een mail sturen!

Latuuuuuur! xxx

Vandaag is het zo ver! Het NK. Dit is het moment om mezelf te bewijzen. Het jammere is ik ben een team met Kimberley, wat op zichzelf niet jammer is natuurlijk, alleen we zijn tegelijk ook concurrenten.

De ochtend was gewoon erg rustig, 1145 vertrokken we naar de baan. Voor die tijd gewoon weer het oude vertrouwde chillhoekje opgezocht en gewoon gedaan waar we eigenlijk het beste is zijn, hangen! Ook nog filmpjes gekeken van de vorige dag. Toen de tijd dichterbij kwam tas ingepakt, en vertrokken naar de baan. Op de baan hebben we eerst geluncht in het bobcafe, daarna begonnen met de trackwalk. Ik voelde gek genoeg nog geen zenuwen terwijl Mirjam geen eetlust had van de buikpijn.

Na de trackwalk en de warming – up die toch echt wel eens moest gebeuren kwamen de zenuwen. Papa, Mama en Lisanne langs de baan, fotocamera’s en allemaal mensen als publiek. De loting had uitgewezen dat wij als 3e slee aan de beurt waren. Dit was wel team Bos/Huigenbosch omdat Kimberley bij de loting als 3e aan de beurt was. Ik was lucky number 13!

Duss, het moment was daar, Kim als piloot ik als remmer… aan start ik in mijn strakke pak en kimberley in haar overall, starttijd 6.04 best snel voor ons doen. Ik gaf alles, sprong in en gaf een zetje mee.. en daarna bochten tellen. De run ging erg goed, ook de tijd was niet slecht. Het was behoorlijk warm die dag waardoor het ijs langzamer wordt. Ondanks langzaam ijs was 56.99 een goede tijd.

Na de run, meteen in de vrachtwagen springen, crashvest wisselen en me focussen voor mijn run. Het moet nu gebeuren, de mentale dip van de hele week vergeten en denken dat ik het kan. Ik moet en zal goed sleeën.

De starttijd was minder, maar de run was wel oke. De eindtijd viel ook helaas tegen, 57.20! Jammer dit…. maarrr ik heb nog 1 kans.

Alweer, meteen de vrachtwagen in, crashvest wisselen en even boven in de kleedkamer zitten. De volgende run is weer voor Kimberley en ik als remster. Deze run van Kim was wat minder, de starttijd was minder, maar ook de hele run. Tikjes hier en daar en de tijd was ergens 58 nog wat. Viel een beetje tegen.

Hoe lullig het ook is, aangezien ik ook in dat team hoor vond ik het juist een voordeel. Als ik deze sneller slee dan heb ik nog een kans op een prijs. Nou goed, weer crashvest wisselen en nu is mijn kans. Mijn aller aller laatste kans om een podium plek te halen. Nu moet ik ipv de veilige lijnen de snelle lijnen sleeën. En zeker het labyrinth niet verpesten!

De starttijd was alweer minder, maar geeft niet. Ik kan dat wel goed maken aan het einde. hoop ik…. en ja hoor! Bocht 14, KIM REMMEN.. bocht 15 en daar is de tijd, 57.79. Langzaam vergeleken met de rest van de week, maarrrr sneller dan Kimberley. Mijn twee tijden worden bij elkaar opgeteld en die cijfers zijn bepalend. De run zelf, super! Kimberley was helemaal opgelaten door mijn goede run, geen kantjes geraakt en een soepel labyrinth.

pff, het is klaar. Nu de prijsuitreiking afwachten en afwachten wat mijn plaats was. Ondertussen kwamen er allemaal mensen naar me toe met complimenten en die zeiden dat ze erg trots op me waren. Dat doet me echt goed, in tegenstelling tot het rotgevoel wat ik de hele week had voelde ik me opvallend blij. Mijn vader had stiekem al even een rekensommetje gemaakt en uitgerekend dat ik wel sneller was dan Kim. Maarja, wie weet is het wel verkeerd en krijg ik geen prijs.

Op de prijsuitreiking zelf begon eerst het rodelen, skeleton en daarna het bobsleeën. De eerste prijs voor de junioren ( ik had geen idee dat er een juniorenprijs was )…. gaat naar….. Marije van Huigenbosch en Kimberley Bos.  OMG OMG OMG IK BEN NEDERLANDS KAMPIOEN. De prijs is als team maar gewonnen met mij als piloot! WAAUW! Daarna, de junioren mannen, de vrouwen…. de vrouwen… vrouwen? Zit ik daar ook bij. En ja hoor, ineens. 3e plek gaat naar Marije  van Huigenbosch en Kimberley Bos! WHATT THE HELL. Ook nog 3e…. na Janniecke die het echt heel goed gedaan heeft, en Esme Kamphuis die sowieso 10 x beter is, ben ik… ik… als piloot ook nog 3e!

Oh ja, ook nog naar het erepodium! Gouden medaille even wegstoppen en de bronze ontbvangen. Heel mooi dit. Mijn geluk kan niet op.

Na onze prijsuitreiking kwamen de mannen nog. Ivo en Bror Nederlands kampioen, lekker mannen! En toen alle medaille winnaars op het podium voor het wilhelmus!

De week afgesloten met het beste wat je maar kunt hebben. 2 medailles! en allebei gewonnen op de plek waar ik het liefste zit, voorin de bobslee! Ik heb maar 1 woord: AMAZING!

Volgende blogje hopelijk vanuit het WK junioren in Park City. Maar eeerrrrsttt hopen dat ik mee mag!

Toedels!(L)

Nouu, beter geslapen als gisteren. Maar alsnog in de knoop met mezelf.

Vandaag alleen maar remmen, dus niks spannends voor mij. Kim kreeg maar 2 runs en we hadden maar 1 sessie die dag. Dus eigenlijk heel saai allemaal.

Na de training weer naar de mac geweest ( gehghe ) enn daarna de rest van de middag een beetje rustig aan gedaan.

Enne dat was het haha.

Ik doe maar meteen donderdag erachteraan.

Donderdag, ochtend, 6 uur! Onbijten, 7 uur naar de baan. Sanne dacht even lekker hard te lopen om 5 uur in de ochtend zat de deur dicht. ( ze wil zelf dat ik dit vertel hea haha ) Ze wilde ons niet wakker maken dus dacht ze, ik klim even lekker uit het raam. En toen werd het raam dicht gedaan! Whaha. Kon ze niet meer naar binnen… Tegen die tijd was het 6 uur, en was alles nog donker. Klopte ze heel zacht op de deur, en toen waren de eigenaren al wakker. Dus kon ze gewoon naar binnen. Happy ending!

Nou om 8 uur had ik de eerste paar runs. Ijs heerlijk glad, hard en snel. Eindelijk ging het super goed! 3 goede runs gemaakt, weg mentale dip en hallo complimenten, high fives, en knuffels yeaah!

De middag hadden we vrij voor de materialen en gewoon rustig voorbereiden. Dus in de middag niks gedaan, alleen even naar de baan geweest om Edwin van Calker te bewonderen.

In de avond gegeten, gerelaxed en geslapen.

Dag 3: Opgestaan met vreselijke hoofdpijn.. erg slecht geslapen. Blauwe plekker bedekken mijn been, knie brand een beetje pff, wat een zwaar leven!

Nouja, ik met een zo’n vrolijk mogelijk gezicht ontbeten. ( mislukte totaal ) Kimberley voelde zich weer beter om te sleeen. Ze deed de ochtend sessie ik de middag sessie.

2 Runs geremd in de ochtend, was niet heel vervelend. Gewoon even lekker geduwd en daarna maar even nagedacht over het leven, sudoku gemaakt onderweg. En uit bocht 14 even geremd. Easy!

Na de ochtendsessie zijn we met en stel naar de mac gegaan. We hadden geen zin in het Bobcafe voer dus gingen we even zelf onze hap halen. We waren ruim op tijd terug voor de middagsessie.

3 runs kreeg ik. Voor de verandering had ik geen Kimberley achterin. Mirjam wilde bij mij remmen. Omdat ik als enige eigenlijk volle bak aan loop aan het begin wilde Mirjam dat ook proberen. Nou prima. Hop in!

De eerste run was best op zich vergeleken met de rest nog wel oke. De mentale dip, die heerst gewoon! Ik merkte dat nog meer er wel last van hebben. For some reason ging de tweede run echt heeeeel slecht. We kwamen op 2 ijzers uit 11, oke gered niet gecrasht.. bochtje 12 HOPPA 2 ijzers uit 12. WAT IN GODESNAAM DOE IK. Ik weer bang, Mirjam zit achterin zometeen doe ik Mirjam weer pijn. Gelukkig is Mir helemaal niet zo en zit ze me gewoon te pushen.

Nouja, de mentale dip is nu gezakt tot onder de mentale grens. Het enige wat er in mijn hoofd rondgaat is, ik kan het niet, ik kan niet sturen, ik kan niet bobsleeen, ik ben slecht in dit blaablaablaa! Echt bullshit, iedereen zegt tegen me dat ik de beste piloot ben dat ik echt talent heb dat ik goed kan sturen en dat ik mijn hoofd koel moet houden. Maar dan waarom kan ik dat niet!

Ik heb besloten de 3e run niet meer te doen. Het enige wat er kan gebeuren is Mirjam naar de klote helpen en crashen. En dat laat ik niet gebeuren.

Morgen 2 runs alleen remmen. Even bijkomen en positief instellen.