Vandaag na een goede nacht ( gewoon helemaal doorgeslapen ) voor de eerste x afdalenn. Spannend! Na het ontbijtje meteen wel 5 hele minuten rijden naar de baan. Je kunt het vanaf het hotel zien liggen dus lekker dichtbij. Eenmaal aangekomen na de ooh zo lange rit meteen trackwalkers onder gebonden en de baan eens goed bekijken. Alle tips en tricks onthouden en daarna klaar om af te dalen. Gelukkig had de rest van de groep al afgedaald en konden ze me allemaal mooi helpen. De eerste afdaling van Damesstart ging echt super goed. Sanne was helemaal verbaast. Ze zei letterlijk: Dit is echt ongelovelijk, marije ongelovelijk. ( hihi ) De tweede run uhmm, ging ook goed! Tot het fijne bochtje 13, daar uuh, gingen we uuh, OM! oepsieeeee ik stuurde even niet hard genoeg. Nouja, we gingen om in de een na laatste bocht en we wilde het wat leuker maken. We hadden al van te voren afgesproken als we crashen gaan we single ladies zingen van Beyonce. Dus we gingen om en begonnen allebei meteen te zingen whah. Dat had echt gefilmd moeten worden.
Na de crash ging ik nog een run sturen en kwamen we wel weer goed beneden.
De trainingen zijn van 9 tot 1 en die tijd hebben we ook wel echt nodig. Na de training gingen we lunchen en daarna volle bak ijzers schuren. Ik heb daar maar 1 woord voor DRAMA. Wat blijkt nou, als je uit bocht 9 komt zit daar tegen de muur een randje waar geen ijs zit. Hier komen sommige sleeën die laat uit 9 komen over heen. Puur beton voor je ijzer betekend dikke dikke dikke krassen waar je zeker 3 uur voor nodig hebt wil je die er ooit uitkrijgen. We werken met zijn 5en aan 1 slee en we moesten er 2 doen. 8 ijzers, 2 en een half uur. Nadat de krassen er zo goed als uit waren besloten we dat we verdiende om de rest van de middag heerlijk te chillen in de sauna en het zwembad.
Daarna avondeten gegeten, meeting gehad en nog even rondhangen. De vermoeidheid sloeg weer toe en toen maar weer lekker gaan slapen.